|
|
|
|
|
||
|
|
Pomysł uważam za świetny, ogromną zaletą jest długość, a raczej krótkość tych utworków. Problemy są oczywiste i pozwalają na "akuratne" zmierzenie się z początkami dwudźwięków na skądinąd znajomym materiale. prof. Magdalena Szczepanowska Akademia Muzyczna w Warszawie |
||||
|
|
|
||||
|
Pomysł ten uważam za bardzo oryginalny i pożyteczny; ćwiczenia techniczne na każdym instrumencie kojarzą się uczniom prawie wyłącznie z celem dydaktyczno - technicznym i często brakiem urody estetycznej. Kompozytor postawił sobie za cel złamanie tej bariery i wprowadził do tego rodzaju ćwiczeń walorów estetycznych i atrakcji brzmieniowych. Tym samym wydaje mi się osiągnięty zaprojektowany przez Pawła Wójtowicza zamysł - nie zniechęcania ucznia do pracy i wprowadzenia do gry i ćwiczenia technik - elementu zabawy oraz kontekstu kulturowego… Konstrukcja poszczególnych etiud zachowuje logikę formalną, w twórczym opracowaniu piosenek daje się znaleźć dużo pomysłowości motywicznej i fakturalnej. Nie brak atrakcji, ciekawych pomysłów, wykorzystania kolorystyki rejestrów, a trudności techniczne ukryte są zmyślnie pod walorami estetycznymi. Zbiorek tych ćwiczeń uważam za bardzo wartościowy i godny publikacji oraz rozpowszechnienia Ad. (II st.kwal) Anna Zawadzka - Wołosz Dyrektor Instytutu Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademia Muzyczna w Krakowie |
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
Etiudy są rewelacyjne. Każdy z nauczycieli wie, jak wielka trudność sprawiają dzieciom dwudźwięki, flażolety, smyczkowanie sautille czy spiccato. Myślę, ze jedna z przyczyn jest zbyt późne wprowadzanie tych elementów gry do bieżącego repertuaru, ale bezpośrednim powodem jest bez wątpienia brak materiału nutowego. Te kompozycje są nieoceniona pomocą w tym zakresie. Paweł Wójtowicz stworzył lekarstwo Ewa Iwan nauczyciel skrzypiec Autorka podręcznika nauki gry na skrzypcach „Ładnie gram” |
|
|
|||
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
